De toekomst van de voormalige WUR-locatie De Dreijen bevindt zich in een beslissende fase. De herontwikkeling van het terrein is volop in gang. De sloop van een deel van de karakteristieke universiteitsgebouwen is reëel scenario. De vraag is: wat gebeurt er met het artistieke erfgoed op deze historische plek?
Wie over De Dreijen wandelt, ziet meer dan alleen collegezalen en laboratoria. Locaties zoals het voormalige Scheikundegebouw en het Transitorium ademen de sfeer van de naoorlogse bloei van de toenmalige Landbouwhogeschool Wageningen. De gevels en openbare ruimtes zijn verrijkt met mozaïeken, reliëfs en sculpturen die het verhaal vertellen van wetenschappelijke vooruitgang, natuur en menselijke groei.
Juist dit type kunst – gebouwgebonden kunst uit de jaren ’50, ’60 en ’70 – is landelijk uiterst kwetsbaar. Omdat de kunstwerken letterlijk verankerd zijn in de gebouwen, betekent een eventuele sloophamer vaak ook het genadebrood voor het kunstwerk zelf.
De transformatie van De Dreijen biedt kansen voor de stad, maar vernieuwing mag nooit ten koste gaan van identiteit. Het zou een onherstelbaar verlies zijn voor Wageningen als deze visuele geschiedenis geruisloos uit het stadsbeeld verdwijnt. De kunst op De Dreijen vormt de culturele brug tussen het academische verleden van de locatie en de toekomstige bewoners of gebruikers van het terrein.
Jos van Riemsdijk
Marius de Leeuw
Jos van Riemsdijk
Marius de Leeuw
Casper van der Hoeven
Jan van Munster
Kunstenaar onbekend
Pieter Blaauboer
René van Corven
Het Landart kunstwerk van Pieter Blaauwboer bij is met het Transitorium gebouw verdwenen. In samenwerking met andere geïnteresseerden onderzocht Stichting Cultuur in Wageningen of er toch nog mogelijkheden waren om het kunstwerk voor de stad te behouden.
Dit leidde tot een nieuw kunstwerk met hergebruik van materialen: Blaauboer Revisited.
Meer over alle kunstwerken op de Dreijen: Beelden van Wageningen
Door: Cultuur in Wageningen